Naar aanleiding van een recente studie van de Studiedienst CM-MC werden verschillende artikels gepubliceerd over de werking van wijkgezondheidscentra.
Die studie bevestigt: hoe armer, hoe slechter de gezondheid, hoe groter het deel van het inkomen dat aan zorg besteed wordt; vaak via een ondergebruik van planbare zorg en een overgebruik van spoeddiensten.
De analyse laat tegelijk zien dat wijkgezondheidscentra een belangrijk deel zijn van de oplossing om die gezondheidskloof te helpen dichten. Wanneer de forfaitaire zorg immers wordt meegerekend, verkleint het verschil in zorggebruik tussen armere en rijkere wijken aanzienlijk. De combinatie van laagdrempelige en geïntegreerde opvolging, sterke multidisciplinaire samenwerking, nabijheid en solide verankering in de wijk én het wegnemen van financiële drempels brengt mensen opnieuw in contact met de eerste lijn. En daar zijn we best fier op.
Elise Deroitte, ondervoorzitter CM Gezondheidsfonds verklaart dat Wijkgezondheidscentra er zijn voor iedereen in hun werkingsgebied; “daar hebben de rijkste en armste mensen evenveel toegang tot de huisarts”.
Cruciaal is dat wijkgezondheidscentra hun impact maximaal realiseren binnen een sociaal gemengde patiëntenpopulatie, waarbij de diversiteit van de wijk weerspiegeld wordt in de wachtzaal. Dat bevordert immers inclusieve, niet-stigmatiserende zorg en maakt een efficiëntere inzet van middelen in de buurt mogelijk.
Lees meer:
– Het Nieuwsblad: Armste patiënten besteden zes keer meer van hun inkomen aan zorg
– De Standaard: Waar een wijkgezondheidscentrum is, smelt ongelijkheid weg.
– VRT: Gezondheidsongelijkheid groeit
– De Standaard: Op bezoek bij het wijkgezondheidscentrum in Nieuw Gent: “We zijn sterk ingebed in de buurt, mensen vinden sneller hun weg tot bij ons”
– Visie.net: In ’t Spoor valt de drempel naar de dokter weg: ‘Hier krijg je geen rekening na een doktersbezoek’